1. Η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία δεν είναι μία μεμονωμένη πράξη. Είναι η αρχή μιας νέας περιόδου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού που απειλεί με έναν πιο γενικευμένο πόλεμο με τρόπο που δεν έχει ιδωθεί από το 1945.
2. Καμία χώρα σήμερα δεν είναι εκτός του καπιταλιστικού συστήματος. Η όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού είναι προϊόν της ακόμα ανεπίλυτης οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού που είναι πλέον δεκαετίες παλιά. Σε αυτό το διάστημα, ο καπιταλισμός έχει αναγκαστεί να καταφύγει σε πολλά τεχνάσματα για κουμαντάρει την οικονομική κρίση, αποτέλεσμα της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους. Αυτό έχει επιφέρει στην παγκόσμια εργατική τάξη πιο έντονη εκμετάλλευση, επισφάλεια στις δουλειές και ένα συνεχώς μειωνόμενο μερίδιο των εργαζομένων στον πλούτο που παράγουν. Όχι μόνο αυτό το σύστημα οδηγεί σε πόλεμο αλλά η ακόρεστη αναζήτηση για κέρδος οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη.
3. Αλλά η παγκοσμιοποίηση, η χρηματιστικοποίηση, και ο επονομαζόμενος νεοφιλελευθερισμός, όλα απαντήσεις στην πτώση του ποσοστού κέρδους, κατέληξαν στο δραματικό σκάσιμο της παγκόσμιας κερδοσκοπικής φούσκας το 2008. Έχουν μόνο επιμηκύνει την κρίση, δεν την έχουν λύσει. Οι αντιφάσεις του συστήματος αυξάνονται και κανένα κράτος δεν είναι απρόσβλητο από αυτές.
4. Μια από τις πιο κραυγαλέες αντιφάσεις είναι ότι η Δύση μετέφερε επενδύσεις σε οικονομίες με χαμηλούς μισθούς τη δεκαετία του 1980. Ο μεγαλύτερος επωφελούμενος ήταν η Κίνα, η οποία έχτισε την οικονομία της μέσω της μαζικής εκμετάλλευσης του χαμηλόμισθου εργατικού δυναμικού της για την προμήθεια φθηνών εμπορευμάτων που θα ανακούφιζαν την πίεση στα μειούμενα εισοδήματα των δυτικών εργαζομένων. Αυτή η βολική συμφωνία για τον παγκόσμιο καπιταλισμό άρχισε όμως να καταρρέει μόλις η οικονομική άνοδος της Κίνας άρχισε να ανταγωνίζεται με τις ΗΠΑ σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αυτός ο γάμος οικονομικής ευκολίας κατέρρευσε και έγινε πιο διαφανής μετά το σκάσιμο της κερδοσκοπικής φούσκας το 2008, εντείνοντας έτσι τις ήδη υπάρχουσες αντιφάσεις του συστήματος.
5. Το σκάσιμο αυτής της φούσκας θα οδηγούσε σε μια παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που θα είχε να εμφανιστεί από το 1929, αν τα κράτη δεν είχαν παρέμβει για να απορροφήσουν τα χρέη του χρηματοοικονομικού συστήματος. Αλλά η ποσοτική χαλάρωση δεν έλυσε τη συνολική κρίση, ούτε και η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης σε απάνθρωπα επίπεδα. Αυτό που απαιτεί ο καπιταλισμός είναι μια μαζική υποτίμηση του κεφαλαίου που πάει παραπέρα από τη διαγραφή των υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων και αυτό απαιτεί γενικευμένο πόλεμο. Αυτή η ώθηση προς έναν γενικευμένο πόλεμο έχει αποκτήσει δυναμική εδώ και αρκετό καιρό. Με όλο και λιγότερες επιλογές ανοιχτές στους ηγέτες του κόσμου, υπάρχει όλο και λιγότερο περιθώριο για συμβιβασμό σε ό,τι αφορά τα "εθνικά συμφέροντα". Όσο πιο απελπισμένοι γίνονται, τόσο πιο πιθανό είναι να χρησιμοποιήσουν όπλα μαζικής καταστροφής που απειλούν το μέλλον της ανθρωπότητας (σε ακόμα συντομότερη ώρα από την πολύ πραγματική απειλή της κλιματικής αλλαγής). Στην πραγματικότητα, η απειλή του παγκόσμιου πολέμου είναι συνδεδεμένη με την περιβαλλοντική καταστροφή που ήδη συντελείται ως αποτέλεσμα της επιταχυνόμενης εξάντλησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής του περιβάλλοντος από ένα σύστημα που όλο και περισσότερο βυθίζεται στην κρίση.
6. Η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει αυτή την καταστροφή και τον πόλεμο γενικότερα είναι η παγκόσμια εργατική τάξη, της οποίας η συλλογική δύναμη μπορεί πρώτα να παραλύσει την πολεμική προσπάθεια και στη συνέχεια να ανατρέψει την καπιταλιστική τάξη. Οι μισθωτοί εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο μοιράζονται μια κοινή υλική θέση ως δημιουργοί του παγκόσμιου πλούτου που καταλήγει στα χέρια των εκμεταλλευτών τους. Σαν αποτέλεσμα, δεν έχουν καμία χώρα και κανένα εθνικό συμφέρον να υπερασπιστούν. Μόνο αυτοί είναι σε θέση να δημιουργήσουν μια νέα αταξική κοινωνία στην οποία δεν θα υπάρχουν κράτη, όπου η παραγωγή είναι συλλογική, και σχεδιασμένη να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όλων και όχι στα κέρδη λίγων. Έτσι, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια παγκόσμια κοινότητά ελεύθερης ένωσης παραγωγών, όπου οι άνθρωποι δίνουν ό,τι μπορούν και παίρνουν μόνο ό,τι χρειάζονται.
7. Για να το πετύχει αυτό, η εργατική τάξη πρέπει να οργανωθεί, ή ίσως, να αναδιοργανωθεί. Στον καθημερινό αγώνα ενάντια στις περικοπές μισθών κ.λπ, οι εργαζόμενοι θα αναγκαστούν να σχηματίσουν απεργιακές επιτροπές, εκλεγμένες και ανακλητές από όλους τους εργαζόμενους, για να ενώσουν τον αγώνα τους. Αλλά αυτό από μόνο του δεν θα σταματήσει τις επιθέσεις των καπιταλιστών. Οι ξεχωριστοί αγώνες σε έναν τομέα ή χώρο εργασίας αντιμετωπίζονται εύκολα από τα αφεντικά και τους συνδικαλιστικούς τους συνεργάτες. Οι όποιες απεργιακές επιτροπές πρέπει να ενωθούν σε ένα ευρύτερο ταξικό κίνημα που μπορεί να ξεκινήσει τη διαδικασία υπέρβασης του υπάρχοντος κράτους.
8. Είναι αναπόφευκτο ότι με αυτή τη διαδικασία ορισμένοι εργάτες θα αναγνωρίσουν το αδιέξοδο της καπιταλιστικής ύπαρξης πριν από άλλους. Είναι επιτακτική ανάγκη αυτοί να οργανωθούν πολιτικά σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να προσφέρουν μια σαφή διέξοδο προς τα εμπρός. Αυτό δεν θα γίνει αμέσως, ειδικά μετά από δεκαετίες παρακμής των εργατικών αγώνων απέναντι στην καπιταλιστική απέλαση. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία είναι μια προειδοποίηση για το τι επιφυλάσσουν οι κυβερνήσεις για τους εργαζόμενους παντού και πρέπει να απαντήσουμε, όχι μόνο στην καθημερινή εκμετάλλευση, αλλά και στα πολιτικά σχέδια των "δικών μας" ηγετών.
9. Στη σημερινή κατάσταση της ανθρωπιστικής καταστροφής δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι ένα κίνημα της τάξης μπορεί να προκύψει σύντομα, ακόμη και αν η ιστορία έχει πλέον πάρει μια νέα και απελπιστική τροπή. Πρέπει να οικοδομήσουμε μαζί κάτι που να αντιτίθεται τόσο στην εκμετάλλευση όσο και στον πόλεμο. Ακόμα και αν η τρέχουσα κρίση στην Ουκρανία καταλήξει σε κάποια μπαλωμένη συμφωνία, αυτό θα σπείρει μόνο τους σπόρους για τον επόμενο γύρο της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης. Η εισβολή στην Ουκρανία έχει ήδη ρίξει τη Ρωσία περισσότερο στην αγκαλιά της Κίνας και συσπείρωσε το ΝΑΤΟ και την ΕΕ γύρω από τις ΗΠΑ και τους στόχους τους.
10. Καπιταλισμός σημαίνει πόλεμος και ο καπιταλισμός είναι αυτός που πρέπει να σταματήσει. Προτείνουμε, επομένως, τη δημιουργία επιτροπών "Κανένας Πόλεμος πέρα από τον Ταξικό" όπου κι αν υπάρχουμε και καλούμε άτομα και ομάδες που αντιτίθενται σε όλους τους εθνικισμούς και αναγνωρίζουν ότι ο μόνος πόλεμος που αξίζει να πολεμήσουν είναι ο ταξικός πόλεμος για να βάλουν ένα τέλος στον καπιταλισμό και στις αιματηρές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, να συμμετέχουν σε αυτές. Αυτό θα επιτρέψει στις σημερινές διάσπαρτες επαναστατικές μειοψηφίες να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να μεταφέρουν το μήνυμα της ανάγκης μας να αντισταθούμε στην ευρύτερη εργατική τάξη.
11. Το "Κανένας Πόλεμος πέρα από τον Ταξικό" είναι μια διεθνής πρωτοβουλία, αλλά όχι η Διεθνής. Αυτή θα προκύψει μόνο όταν ο ταξικός πόλεμος εξελιχθεί σε ένα κίνημα ικανό να ανατρέψει την παγκόσμια καπιταλιστική τάξη πραγμάτων. Προσφέρει, ωστόσο, μια πολιτική πυξίδα για επαναστάτες από διαφορετικά υπόβαθρα, που απορρίπτουν όλες τις σοσιαλδημοκρατικές, τροτσκιστικές και σταλινικές πολιτικές που είτε να τάσσονται ευθέως υπέρ του ενός ή του άλλου ιμπεριαλισμού αποφασίζοντας ότι ο ένας ή ο άλλος είναι το "μικρότερο κακό" που πρέπει να υποστηριχθεί ή υποστηρίζοντας τον ειρηνισμό που απορρίπτει την ανάγκη να μετατραπεί ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος σε ταξικό πόλεμο, προκαλώντας έτσι σύγχυση και αφοπλίζοντας την εργατική τάξη από το πάρσιμο του δικού της αγώνα.
12. Τέλος, πρέπει να τονίσουμε ότι δεν πρόκειται για μια έκκληση για πασιφισμό, η οποία ουσιαστικά είναι απλώς μια έκκληση για επιστροφή στην "κανονικότητα". Το πρόβλημα είναι η "κανονικότητα". Είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που δημιουργεί τις δυνάμεις που οδηγούν στον πόλεμο. Το να είμαστε κατά του πολέμου χωρίς να ζητάμε το τέλος του καπιταλισμού είναι σαν να περιμένουμε από το κεφάλαιο να μην παράγει κέρδη χωρίς να ανατρέψουμε το σύστημα της εκμετάλλευσης, όταν η δεύτερη είναι η αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξη της πρώτης.
Εάν αυτά τα σημεία αποτελούν μια γενική περίληψη των θέσεων σου, θα θέλαμε να ακούσουμε από εσένα.
-- Σύντροφοι της Διεθνιστικής Κομμουνιστικής Τάσης _
Τετάρτη, 6 Απριλίου 2022